دارد شما را مىبرد و كسان ديگرى به جاى شما مىآورد و شما نمىتوانيد با او مقابله كنيد إِنَّ رَبِّي عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيظٌ دليل عدم ضرر است يعنى : خدايى كه خود نگاهدارندهء هر چيز است بردن شما ضررى به او نمىزند و چيزى از او فوت نمىشود و شما نگاهدارندهء او نيستيد تا با فوت شما ضررى به او برسد . 58 - وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ نَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ . منظور از « امر » عذاب يا فرمان خداست كه عذاب را در پى داشت آمَنُوا مَعَهُ يعنى با هود به خدا ايمان آوردند ، منظور از عَذابٍ غَلِيظٍ همان است كه در آيه : وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ حاقه / 6 - 7 آمده است معلوم است كه هود و يارانش از عذاب نجات يافته‌اند ، مراد از رحمت مخصوص رحمتى است كه مخصوص مؤمنان است . 59 - وَ تِلْكَ عادٌ جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ عَصَوْا رُسُلَهُ وَ اتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ . اين آيه توجيه هلاك شدن آنهاست كه آيات خدا را دانسته و از روى عمد انكار كردند و پيامبران خدا را نافرمانى كردند و بجاى خدا و رسولان از طاغوتها و ستمگران لجوج پيروى نمودند و در نتيجه هلاك شدند . از لفظ « رسله » در اينجا و از آيه كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ شعراء / 123 معلوم مىشود غير از هود پيامبران ديگرى نيز بر آنها مبعوث شده‌اند و از جمله اخير فهميده مىشود كه در مقابل پيامبران گروهى از طاغوتها در آن ديار بوده‌اند كه مردم را به مخالفت پيامبران دعوت مىكرده و مردم نيز از آنها اطاعت مىنموده‌اند . 60 - وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ عاداً كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْداً لِعادٍ قَوْمِ هُودٍ .